Er zijn een heleboel redenen om naar de dokter te gaan. Als je superverkouden bent bijvoorbeeld of als je ergens pijn hebt. Naar het ziekenhuis hoef je pas als je eigen dokter denkt dat er een specialist naar je moet kijken. Breek je een been op het voetbalveld of krijg je een ongeluk, dan word je meestal direct naar het ziekenhuis gebracht. Moet de dokter of iemand anders die jou behandelt of zorg geeft je vertellen wat hij gaat doen? Ja natuurlijk, want het is jouw lichaam.

Soms wil je liever niet weten wat hij gaat doen omdat het je bang maakt. Dat kan natuurlijk, maar het is best moeilijk om er niet aan te denken. En in je hoofd is het soms erger dan in het echt. De dokter zal waarschijnlijk ook vragen of je het goed vindt wat hij gaat doen. Maar wat als je niet wilt? Mag je dan weigeren? Wie beslist er voor je?

Dat staat nou precies in de wet. Die wet heet WGBO, maar dat mag je vergeten. Onthoud maar dat het om twee belangrijke zaken gaat: INFORMATIE en TOESTEMMING.

Ben je jonger dan 12 jaar dan schrijft de wet de volgende regels voor:

  1. aan jou èn aan je ouders moet worden verteld wat er aan de hand is en wat er aan kan worden gedaan;
  2. het zijn je ouders die toestemming moeten geven voor een onderzoek of behandeling.

De dokter moet het je goed uitleggen zodat je het echt snapt. Wanneer je het niet goed snapt, zeg dit dan tegen de dokter. Het zijn je ouders die toestemming moeten geven voor een onderzoek of behandeling.

En ik dan?

Jij wordt zoveel mogelijk bij de beslissing betrokken (als je dat wilt tenminste). Er moet dus in ieder geval naar je worden geluisterd.

Wat betekent dat?

Stel je bent 10 jaar en je moet naar de orthodontist (beugeldokter). Het is de eerste keer en dus gaat je vader mee. De orthodontist vindt dat je een buitenbeugel moet en legt uit waarom. Je had het eigenlijk al verwacht maar toch schieten de tranen in je ogen. Eigenlijk wil je het helemaal niet!

Ja, en dan?

Volgens de wet is je vader degene die beslist, maar moeten jullie allebei uitleg krijgen. Haal diep adem en laat het je nog eens goed uitleggen. Moet je echt een buitenbeugel? Zijn er ook andere mogelijkheden? Waar zie je het meest tegenop? Als je echt niet wilt, is er een probleem en zal de beslissing van je vader de doorslag geven.

Zijn er uitzonderingen op de regels?

Stel je bent 10 jaar en al heel lang ernstig ziek. Er is al van alles aan je ziekte gedaan, maar je wordt niet beter. De dokter zegt dat er nog een andere, heel zware behandeling is. Je ouders willen net als jij dat je weer beter wordt en zeggen ja, maar jij weet zeker dat je het niet aan kan en wilt de behandeling niet. In dat geval zal de dokter goed naar jou luisteren. Wanneer de dokter denkt dat je heel goed weet waar je voor kiest, zal hij jouw wens volgen.

En als ik niet ernstig ziek ben?

Dan mag je vaak zelf zeggen in welke arm er moet worden geprikt; of je vraagt om een drankje als je de pillen bijna niet door kunt slikken.

Meer weten jouw rechten in de zorg in het algemeen? Lees onze Handvesten

 

To Top